حسين مدرسى طباطبائى

413

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

آقائى آقا سيد على نجل زكى المرحوم آقا سيد حسن و غاصبيت اولاد مرحوم حاجى محمد حسين خان باقى نماند ، به اعلى درجه به ثبوت و تحقق رسيد . پس تصرف حضرات غصب و حرام ، و واجب است رد نمايند به متولى فعلى و به‌هيچ نحو حجتى از براى آنها نيست . و بذلك حكمت و قضيت و اللّه الحاكم . فى 22 محرم من شهور 1318 . ( 145 ) عرضه داشت آقا سيد على متولى در باب موقوفهء شنستق با دستور مظفر الدين شاه با صحهء او « 1 » و دستخط امين السلطان صدر اعظم مورخ ع 1 - 1323 خطاب به سالار اكرم حكمران قزوين بالاى آن : عرضه داشت و تظلم به خاك پاى اعلىحضرت شهريارى ارواحنا فداه مىنمايد كه دعاگوى دولت ابد مدت سيد على متولى آستانهء متبركهء حضرت شاهزاده حسين عليه السلام چهار دانگ قريهء شنستق عليا واقعه در بلوك رامند به موجب وقف‌نامچه و فرامين سلاطين سلف از صفويه الى قاجاريه و فرمان شاه شهيد سعيد انار اللّه براهينهم و فرمان مهر لمعان اعلى حضرت شهريارى روحى له الفدا و احكام امناى دولت و وزراى ديوانخانهء عدليه و احكام شرع از علماى كربلا و قزوين و طهران وقف آستانهء متبركهء حضرت است . اولاد حاجى محمد حسين خان افشار همه ساله به واسطهء تقديم نمودن منافع همين وقف به اشخاص چندى ملك وقف را غصب نموده‌اند . چنانچه عدل اعلى حضرت اقدس شهريارى در انتزاع وقف از يد غاصبين اقتضا فرمايد كه باعث احياى

--> ( 1 ) . اصل دستور به خط او نيست .